متدلوژي

اندازه­گيري بهره­وري يكي از اساسي­ترين فعاليت­هايي است كه در سطوح مختلف مي­تواند راهگشاي مديريت در تصميم­گيري باشد. اندازه­گيري بهره­وري در سطح بنگاه­ها راهنماي مديران ارشد در زمينه تامين و تخصيص منابع رشد توليد از جمله نيروي انساني و سرمايه مي­باشد.

بهره­وري كل عوامل (TFP)، معياري براي محاسبه ميزان بهره­وري در يك سازمان است. اين شاخص توصيف كننده روند تبديل هزينه كل به درآمد كل است. و لذا افزايش آن در يك سازمان مي­تواند منجر به پيشرفت در بازار رقابتي، بهبود عملكرد بخش­هاي مختلف، نزديك شدن هر چه بيشتر به اهداف برنامه­ريزي شده، كاهش هزينه­ها، افزايش درآمد، بهبود كيفيت توليد يا خدمات و غيره گردد.

با محاسبه بهره­وري كل عوامل، مي­توان بهره­وري هر يك از عوامل توليد را نيز به عنوان بهره­وري جزئي محاسبه كرد.

شاخص بهره­وري كل عوامل، سهم كل ستانده از بهبود كارايي و پيشرفت فني را نشان مي­دهد. يك نمونه از اندازه TFP شاخص حسلبداري رشد است كه تغيير TFP را بين دو نقطه زماني با محاسبه نسبت به فن­آوري متعارف مي­سنجد. مقدار TFP به دو جزء پيشرفت فن­آوري و كارايي فني تجزيه مي­شود. دو روش قانون­مند براي محاسبه كارايي فني و شاخص TFP تحليل پوششي داده­ها (DEA) و برآورد تابع توليد مرزي تصادفي است.